Umierać trzeba szczerze

By The Death Bed, Edvard Munch

***

Bolesław Leśmian

Po co tyle świec nade mną, tyle twarzy?

Ciału memu już nic złego się nie zdarzy.

Wszyscy stoją, a ja jeden tylko leżę -

Żal nieszczery, a umierać trzeba szczerze.

Leżę właśnie zapatrzony w wieńców liście,

Uroczyście - wiekuiście - osobiście.

Śmierć, co ścichła, znów zaczyna w głowie szumieć,

Lecz rozumiem, że nie trzeba nic rozumieć...

Tak mi ciężko zaznajamiać się z mogiłą,

Tak się nie chce być czymś innym, niż się było!

Bo innej nie widzę pociechy

George Edmund Butler (1872–1936), A roadside cemetery near Neuve Eglise

Na Zaduszki

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Zardzewiały pąk róży, fiołek purpurowy,

Ziarna maku z uciętej, niegdyś szumnej głowy,

Liść zatrzymany w biegu

I płaczu pokusę

Zalejmy jak łza czystym, mocnym spirytusem.

Jeszcze garść pocałunków -

Zwarzonych jarzębin,

I niech butlę na słońcu wiatr jesienny ziębi,

Byśmy mieli na tydzień krzyżami pocięty

"Zaduszkówkę",

Bo innej nie widzę pociechy...

Nieszczęście kipi i mgła

Will Barnet (1911-2012) - Woman by the sea (1973)

Melancholia

Józef Czechowicz

rosły

sztywne łodygi anten

dźwięczący na dachach wykres

w godzinach wyniosłych

burzą układał się dzień ten i tamten

i cóż pomogły tu

obrazy nikłe

chęć najdłuższego snu

ach tak

serce serdeczne stuka

ach tak

serce czerwone jak kwitnie lak

odwieczna karuzela

a jeśli nie

niedziela

może zaróżowi mnie

jeśli tak

wiem

nieszczęście kipi i mgła

pod wodą ciemnego dnia

a przecież był złoty krzak

był radością

był tem

Kora ziębnie i odchodzi

A Wooded Path In Autumn by

Hans Anderson Brendekilde

Październik

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Brzozy są jak złote wodotryski.

Zimno jest jak w ostatnim liście.

A słońce jest jak ktoś bliski,

który ziębnie i odchodzi. Lecą liście...

***

Komentarz Kornelii: Liście, niestety, jeszcze nie lecą, a wszechobecne w tym okropnym roku słońce przyprawia mnie o szaleństwo. Ale wiersz piękny, krótki, przejmujący obraz dogasającego życia, przemijania i śmierci. Marzę o późnej, bezlistnej, pochmurnej jesieni, po której nie będzie już wiosny.