Sadness – Hortus Closus
Ten wiersz jak śmierć
jest smutny...
Krzysztof Kamil Baczyński
I
Ten wiersz jak śmierć
jest smutny
i obojętny jak śmierć.
Szare koty pod światło
puszą ostrą sierść.
Żółty lament ulicy,
gdzie nie chodzi nikt.
Bije trwoga żaglami o
codzienność szyb.
II
Niebo blaknie za każdym
krokiem. Ogień
wydzwania łuny, a wesołe
ptaki
są pożegnaniem moim z
ludźmi i bogiem.
Ślepnę, tracę drogi,
chodzę torem rakiet.
A więc jesień. Dymi
miasto, ptaki płyną na ukos,
liście opadłe z
czerwonych kominów fabryk.
Po ulicy chodzą umarli,
leżą skrzydła oderwane krukom,
czeka powóz i w drzwiach
martwy lokaj z kandelabrem.
Wojaż toczy powoli drogi
wysokich kasztanów.
Upływam w jesień
mniejszy z każdym krokiem,
w pola zasianych zjaw, w
kolumny martwych peanów,
w obojętność - mijanych
- okien.
Gdzie powóz drogą
odpływa? Szelestem dymi bruk.
O, najsmutniejsza jesieni,
w zamęcie znaków i elips
nad pieśnią kołujesz
jak kruk.
Jak miłość powierzoną
dwóm życiom - rozdzielić?
Nie znałam tego wiersza. Bardzo przygnębiający tak jak na ogół cała jego poezja
OdpowiedzUsuńAle znam też jego takie zwykłe wiersze dla zwykłych ludzi W stylu np. Lechonia czy Leśmiana. Szkoda, że musiał zginąć.... oczekiwał swojej śmierci. Miał zaledwie 22 lata, a już był dojrzałym poetą
Jak dobrze, że wracasz do swego blogu
GORZKO PACHNĄ….
Gorzko pachną samotną jesienią
te wieczory bez Ciebie umarłe,
kiedy marzę zaplątany w jesień,
kiedy serce mnie dławi pod gardłem.
Kiedy liście żółtawym odblaskiem
spełzną na dół na ściśnięte pięście,
w mgłach daleko zagubiona radość,
w mgłach daleko zagubione szczęście.
Potem noce mnie ciszą umęczą,
myśli spali błyskawicą drżenie,
potem serce mi wydrze przymarłe
jesień w wieczór spłakany wspomnieniem...
Wspaniałe wiersze. Z pewną dumą myślę, że my, Polacy, mamy może najbardziej genialnych poetów na świecie - częściowo także za sprawą języka, który jest właściwie nieprzetłumaczalny. Jak oddać po angielsku np. Leśmiana? Krzysztof Kamil byłby może najwybitniejszym ze wszystkich. Jeśli tak pisał w bardzo młodym wieku, to co stworzyłby później? Potwornie doświadczyła nas ta wojna...
OdpowiedzUsuń