Wynieśli ją i jej ból

Frida Kahlo – Suicide of Dorothy Hale 1939

Sfinks

Rainer Maria Rilke

Tak ją znaleźli, czaszka rozłupana,

w bezwładnej dłoni rury stal gorąca.

Tłum gapił się. Karetka przyjechała

i do miejskiego szpitala ją wiozła.

Tylko raz jeden oko otworzyła…

Ni listu, ni imienia, tylko suknia, szal;

A potem przyszedł lekarz, o coś pytał,

i potem ksiądz. — Milczała strasznie tak.

Lecz późną nocą chciała coś powiedzieć,

coś wyznać… Ale w sali nikt nie słuchał.

Rzężenie. — Potem zaraz ją wynieśli,

ją i jej ból. —

Na dworze pustka głucha.

Przełożył Andrzej Lam