Rozkładające się wspomnienia

Opublikowano 25 listopada 2016

Podsumowanie

István Kovács

Wokół mnie butwiejące drzewne słoje
deszczowego nieba.
Umieranie:
              – bóle porodowe.
Życie:
              – rozkładające się wspomnienia.

Przełożył Bohdan Zadura

Zaszufladkowano do kategorii Najbardziej dołujące wiersze w sieci | Napisz odpowiedź

Rój os atakujący oko

Opublikowano 23 listopada 2016

I zawsze to samo oszalałe pulsowanie

Henri Michaux

I zawsze to samo oszalałe pulsowanie

I zawsze to samo przebicie lancą
rój os atakujący oko
trąd
i zawsze bok przebity

i zawsze ten sam pogrzebany żywcem
i zawsze rozbite tabernaculum

i zawsze ten stary popręg
i zawsze ramię słabe jak rzęsa które walczy ze zwałami rzeki

i zawsze ten balkon zrujnowany

i zawsze spotkanie wśród burzy

zaćmienie, horyzont który się cofa
prawo palisady komórek, śmierć

i zawsze ten ptak-baobab który wybebesza mózg
mięsień przyszczypany w głębi serca
potok do którego rzuca się ktoś

i zawsze to samo oszalałe pulsowanie.

Przełożył Julian Rogoziński

Zaszufladkowano do kategorii Najbardziej dołujące wiersze w sieci | Napisz odpowiedź

Ból, który żłobi bruzdy

Opublikowano 16 listopada 2016

***

Philippe Jaccottet

Jest ból, który żłobi bruzdy,
jest chłód, który się rozszerza,
czasem wydaje się, że nie ma już na nas skóry
tylko kości jak kamień:
kamienna klatka a w niej chłodne ognisko,
więzienie, a w nim — nawet nie wiadomo,
czy jest jeszcze ktoś, kogo by można wyzwolić,
a szczękanie klucza o kraty
brzmi twardo i głucho.

Ból się zakorzenił jak pokrzywa
Żółtymi kłączami
i twarz coraz mroczniejsza.
Są takie rośliny uparte,
którym tylko ogień da radę.

Przełożyła Aleksandra Olędzka-Frybesowa