życie w otwartej muszli
Charles Bukowski
zabije nas to co oczywiste
oczywiste już nas zabija.
fart nam się skończył.
jak zwykle, dokonujemy przegrupowania
i czekamy.
nie zapomnieliśmy jak się
walczy
ale długa batalia nas
znużyła.
oczywiste nas zabije,
jesteśmy okrążeni przez
oczywiste.
pozwoliliśmy na to.
zasłużyliśmy na to.
ręka przesuwa się po
niebie.
towarowy pociąg mknie przez noc.
płoty połamane.
serce siedzi samotnie.
oczywiste nas zabije.
czekamy, wyzbyci marzeń.
Przełożyli Marcin Baran, Dobrosław Rodziewicz
