Szkielety wiewiórek w suchej trawie

Opublikowano 24 listopada 2017

Nieobecny pejzaż

Dagmar Leupold

Zrąbane drzewa, sucha trawa,
w której szkielety wiewiórek
leżą jak pomięte znaki przestankowe,
requiem dla każdego czy dla nikogo -
jest tu ktoś, kto znałby różnicę?
Na pół zetlałe manuskrypty pełne zgniłych
myśli to liście w tym lesie.
Czytanie zawsze było obdukcją, czyż nie?
Pyta krytyczne dziecko, którego
płuca jak anioły walczą z zarazą,
co naszym krtaniom odebrała mowę.

Przełożył Andrzej Kopacki

**

Krótki komentarz Kornelii: Dagmar Leupold, urodzona w 1955 roku niemiecka poetka i literatka, prowadzi teatr uniwersytetu w Tybindze. Przepisałam z: Literatura na świecie, 1-2/2017. Wiersz jednoznacznie depresjogenny. Zrąbane drzewa, sucha trawa i szkielety wiewiórek to jednoznaczne symbole przemijania, które, zniszczy wszystko. Pół zetlałe manuskrypty pełne zgniłych myśli to daremne ludzkie wysiłki i klęski naszych mozołów. Las może oznaczać życie, będące pasmem porażek i rozczarowań.
Czytanie można traktować jako sposób na ucieczkę, ale także na poznawanie bezsensu świata, stąd, jak mniemam, ta obdukcja. Krytyczne dziecko ma może jeszcze wiarę i nadzieję, ale także ono z wiekiem utraci mowę, czyli zdolność do radości i przekazywania swych uczuć.
Świat wiruje wokół mnie, kołysze mnie noc, symbole nadchodzących Świąt wprawiają moją psychę w dręczące drgania, chciałabym utonąć w morzu zgniłych liści. Chodzę do pracy, aczkolwiek przenikają mnie nieustannie gorące igły bólu. Niekiedy lękam się, że zaraziłam się czymś od Alix. Ale czy można zainfekować się od plastiku? Albo to fatalne skutki wcześniejszych zaszłości? Lekarz poradził mi zbadanie krtani kamerką, na razie się tego boję. Może im szybciej stanę się szkieletem, jak te kościane wiewiórki, tym będzie lepiej.

Powiązane wpisy:

1. hasło
2. Ciemność wyciska ciemność

Kategorie: Bez kategorii. Autor: Kora kora kora. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

11 myśli nt. „Szkielety wiewiórek w suchej trawie”

1. ~Magnolia, 30 listopada 2017 o 18:43 :

   Cześć! Cóż Ci dolega, że miałabyś sobie badać krtań?
   Odnośnie wiersza, to ja krytyczne dziecko interpretowałabym raczej jako wewnętrzne dziecko w dorosłym człowieku, przypominające o tym, co dobre i czyste, nieskażone bezsensem.

   Odpowiedz ↓
2. ~kora, 1 grudnia 2017 o 16:53 :

   Wewnętrzne dziecko w dorosłym człowieku – taka interpretacja rzeczywiście się nasuwa. Ale dlaczego krytyczne? Wobec łajdactw dorosłego?
   Przebadałam się i dostałam skierowanie na operację, ale zapewne nie pójdę. To podobno nic groźnego, tylko trochę boli.

   Odpowiedz ↓
3. ~Magnolia, 1 grudnia 2017 o 23:59 :

   Krytyczne, bo rozczarowane tym, kim się stało. Utratą wrażliwości, pogonią za tłumem.
   Co Ci jest???

   Odpowiedz ↓
4. ~kora, 2 grudnia 2017 o 07:58 :

   Może krytyczne, ponieważ nie może pogodzić się z bezsensem tego świata.
   Nie przejmuj się, mam lekką wrodzoną wadę budowy dróg oddechowych, lękałam się, że to nowotwór, będący następstwem zbyt intensywnych zabaw oralnych.
   A Ty jak się czujesz ze swoimi licznymi zdrowotnymi nieszczęściami ?

   Odpowiedz ↓
5. ~Magnolia, 2 grudnia 2017 o 09:30 :

   Dobrze, choć jestem trochę wykończona, bo pracuję całymi dniami. W grudniu mam wolnych tylko pięć dni, wliczając w to święta.
   Skoro wada lekka i wrodzona, to może rzeczywiście lepiej się nie męczyć operacją.

   Odpowiedz ↓
6. ~kora, 2 grudnia 2017 o 11:26 :

   Podobno ta wada układu oddechowego powoduje wszelkie dolegliwości i pani doktor straszy, że z oku na rok będzie coraz gorzej. Ale na operację też nie mam odwagi.
   Czuję się zresztą dziwnie. Nie wiem, czy mogłam zarazić się od plastiku. Nie mogę sobie przypomnieć, czy moja komercyjna penetratorka założyła gumkę.
   Uczciwa i rzetelna praca pozwala nie tylko ubogacić nas finansowo, ale także odpędza głupie myśli. Tym niemniej nie przesadzaj. I o pracy magisterskiej nie zapominaj.

   Odpowiedz ↓
7. ~Magnolia, 2 grudnia 2017 o 23:24 :

   W takim razie może jednak warto zoperować tę wadę. Tym bardziej, że gdy pozbędziesz się problemów z oddychaniem, może będziesz lepiej sypiać.
   Od plastiku można się zarazić w zależności od tego, z czym plastik wcześniej miał kontakt, gdyż jest takim samym nośnikiem wirusów i bakterii jak wszystko inne. Także radziłabym nie korzystać z bogatej oferty przybytków wątpliwej rozkoszy i niewątpliwej rzeżączki.
   O pracy magisterskiej zamierzam zapomnieć

   Odpowiedz ↓
8. ~kora, 3 grudnia 2017 o 09:00 :

   Już obroniłaś pracę magisterską?
   Nadal działasz w saloniku prasowym
   Nie wiem, jak zdecyduję w sprawie operacji. Na razie próbuję doczekać Świąt, pojadę na urlop, może mi te choroby przejdą.
   Rzeżączka… Czy od plastiku można zarazić się HIV-em? Na badania krwi też mam skierowanie. Prymuśnie.

   Odpowiedz ↓
9. ~Magnolia, 3 grudnia 2017 o 11:08 :

   Zrób badania i nie panikuj. Wirusy na plastiku szybko giną, więc ryzyko jest minimalne, ale sprawdzić warto, chociażby dla uspokojenia.
   Obroniłam. Pracuję w empiku, codziennie, wolne mam tylko dwa dni świąt i wigilę, i dwa poniedziałki. I już teraz czuję, że chyba przeceniłam swoje siły.

   Odpowiedz ↓
10. ~kora, 3 grudnia 2017 o 13:51 :

    Cieszę się, że obroniłaś:) I jak Ci poszło? Komisja uśmiechała się życzliwie?
    Nie panikuję, pojadę ma urlop i mi przejdzie.
    Uważaj na siebie z tą pracą, okazem zdrowia zapewne nie jesteś. Nie wiem, czy z twoim dyplomem nie ma innych możliwości kariery czy też Ci się podoba?
    Praca z książkami niby ok, ale wyobrażam sobie te tłumy klientów…

    Odpowiedz ↓
11. ~Magnolia, 6 grudnia 2017 o 21:57 :

    Dziękuję, obroniłam się na 5, choć o obronie dowiedziałam się dzień przed. To była tylko formalność, pytania banalnie proste, komisja znana i sympatyczna.
    Kiedy się wybierasz na urlop? Święta nad morzem, lub coś w podobnym stylu?
    Praca jest wykańczająca, ale nie wyobrażam sobie pracować codziennie od 8 czy 7 do 15/16. Potrzebuję możliwości ruchomego grafiku. No i nie chcę rezygnować z wolontariatu. Mam ostatnio obniżony nastrój, może to kwestia zmiany psychotropów, dlatego się rzadko odzywam. Rozwala mnie też to, że mój durny były spędza czas jakoś blisko z dziewczyną, która była mi solą w oku przez ostatnich parę lat. I to w taki sposób, w jaki kiedyś spędzał ze mną. Nigdy się nie wyleczę z tej chorej miłości.

    Odpowiedz ↓