Smutek pleni się jak grzyb

Opublikowano 23 sierpnia 2016

Bezszelestnie

Renate Schoof

Żadne nieszczęście
mnie nie dotknęło
lecz
nic już mnie nie dotyka
Gwiazdy spadają do studni
bezszelestnie
Smutek i codzienność
rozpleniają się jak grzyb
jasnozielono i cichutko

Przełożył Jarosław Jankowski
 

 

 

2 myśli nt. „Smutek pleni się jak grzyb”

1. ~donka, 4 września 2016 o 22:46 :

   Tak to prawda…. smutek jest bezszelestny, bezwymiarowy bo może narastać i nie można go zmierzyć, może też chwilowo znikać, często nieznane jest jego źródło, miewa bardzo odległe w czasie pierwotne korzenie.
   Pozdrawiam Koro, dawno tu nie byłam. Ale u siebie też.

   Odpowiedz ↓
2. ~Magnolia, 14 września 2016 o 00:01 :

   Wszystko w porządku? Kiedy tu długo nie zaglądasz, zawsze się martwię, że coś Ci się stało …

   Odpowiedz ↓