Chwila
Jan Skácel
Za żadną prawdę na świecie.
Lecz jeśli chcesz,
za mały grosik ciszy.
Jest chwila, która dzieli krajobraz.
Pokorna chwila, Umarli
Stale są nasi umarli z nami
i nigdy właściwie nie jesteśmy sami
I przychodzi szereg cieni
we włosach popiół grudy ziemi
Twarze jakby powycierane
a jednak wciąż są rozpoznawane
Chabrami które kwitły latem
ich dłonie pachną zatem
Cicho mnie pozdrawiają jako swego
garbuska czasu teraźniejszego
Przełożył Franciszek Nastulczyk
