Archiwum bloga

wtorek, 19 grudnia 2017

Bukiet zmarłych kwiatów

Bezlitośnie znikać, umierać

Opublikowano
W lutym o świcie

György Petri

W miejscu, gdzie był śnieg zmrożony
mokry płot teraz
błyszczy wodniście!
Metrowe sople
sączą się kropliście.
O, powoli, pięknie, bezlitośnie
znikać, umierać.
Podpływa pod okienne szyby
żywa
woda.

Przełożył Jerzy Snopek
o

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

Tak, to już jest koniec

Daphne Todd Martwy sezon Rafał Wojaczek Zjechałem tu nie w porę Sezon jeszcze nie otwarty a już miejscowi mów...

  • Tak, to już jest koniec
    Daphne Todd Martwy sezon Rafał Wojaczek Zjechałem tu nie w porę Sezon jeszcze nie otwarty a już miejscowi mów...
  • Słabość jak ciężka choroba
    Beznadzieja Li Qingzhao Kiedy patrzę w lustro moja twarz mnie przeraża. Zrobiłam się taka okropna! Kiedy wio...
  • Kora zerżnięta od tyłu
    Jan Saudek: Victory at sea Erotyk Milena Rytelewska On jest czuły. Rżnie mnie zawsze od tyłu, żebym mogła ...
  • (bez tytułu)
    Janet LEDGER - Christmas Tree, Trafalgar Square Bajka Tadeusz Różewicz ścierpły mi nogi obudziłem się ...
  • Bywa ból tak zajadły
    Emily Dickinson 599 Bywa ból - tak zajadły - Że wyżera w nas Otchłań - Potem przykrywa - Odrętwien...
  • Słońce porażało wodę jak przekleństwo
    Wilhelm Kotarbiński. Grób samobójcy Samobójstwo przy Egg Rock Sylvia Plath Poza nim kiełbaski pękały i topiły się ...