Wciąż przybywa pogrzebów

Opublikowano 11 lutego 2016

Sypie śnieg

Tomas Tranströmer

Pogrzebów przybywa
coraz gęściej i gęściej
jak drogowskazów
im bliżej miasta.
Wzrok tysięcy ludzi
w kraju długich cieni.
Powoli
buduje się most
prosto w kosmos.

Przełożył Leonard Neuger

Powiązane wpisy:

1. Czarne widokówki
2. Hotel z głosami umarłych
3. Oni są pochowani
4. A listy wciąż przychodzą

Kategorie: Najbardziej dołujące wiersze w sieci. Autor: Kora kora kora. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 myśli nt. „Wciąż przybywa pogrzebów”

1. ~Pieprz, 13 lutego 2016 o 18:46 :

   Przynajmniej moda na spalanie ciał powoduje, że jest trochę mniej zgnilizny.
   Przy okazji, tak z ciekawości, czy Twój adres bloga ma coś wspólnego z tym? https://pl.wikipedia.org/wiki/Tora!_Tora!_Tora!

   Odpowiedz ↓
2. ~kora, 14 lutego 2016 o 10:29 :

   Jak dla mnie to wiersz o nieuchronnym przemijaniu. Sypiący śnieg symbolizuje nawet nie jesień, ale już zimę życia, po której już nie będzie wiosny. Pogrzebów jest coraz więcej, nawet ci skremowani nie unikną pochówku.
   Kraj długich ludzi to zaświaty. Droga w kosmos oznacza. że śmierć jest naszym przeznaczeniem i wkrótce dołączymy do większości, jako, że 95 procent wszystkich ludzi już nie żyje.
   Wniosek z tego, że należy korzystać z życia, dopóki jesteśmy jeszcze wśród mniejszości, toteż udaję się do tawerny.
   Twój link prowadzi do nikąd. Nie pamiętam już, skąd pochodzi tytuł tego bloga, być może rzeczywiście to aluzja do tego wojennego sygnału floty japońskiej. udanych walentynek.

   Odpowiedz ↓
3. ~Pieprz, 14 lutego 2016 o 11:50 :

   Mnie bardziej skojarzył się z natężeniem śmierci, które jak cień pada na metropolie, jednocześnie łącząc je z kosmosem w tańcu życia (śmierć, w końcu, to część życia).
   Link rzeczywiście nie działa, bo z jakiegoś powodu blog.pl odciął ostatni wykrzynik – bez niego adres nie jest klikalny. :>
   Ja dzisiaj, zamiast w tawernie, będę korzystać z życia w jednym z przyjaznych domów. Dzięki, Tobie również!