Boso, po lodzie, do rzeźni

Opublikowano 16 lutego 2015

10 myśli nt. „Boso, po lodzie, do rzeźni”

~Magnolia, 16 lutego 2015 o 23:15 :

Jest taki obraz Bruegela pt. „Upadek Ikara”, właśnie on staje mi przed oczami, kiedy czytam ten wiersz. Czyjaś tragedia, dramat, koniec świata, a tymczasem życie toczy się dalej. Był również czyjś utwór, nie wiem, czy nie Szymborskiej, o podobnej tematyce.
O życiu po wojennej traumie niezwykle trafnie pisał Bettelheim. Na podstawie własnych przeżyć obozowych opracował metody pracy z dziećmi autystycznymi. Przyrównując zaburzenia psychiczne do uwięzienia w obozie koncentracyjnym, rzucił nowe światło na rozumienie pacjentów.
Podobno po każdej traumie da się normalnie żyć …
Nie było mnie tu jakiś czas, bo rzeczywistość za bardzo bolała. Zwyczajnie nie miałam siły. Nie mam też siły teraz relacjonować ostatnich dni. Lekarka właściwie nic mi nie powiedziała, poza tym, że się martwi. Pewnie bała się obrać jakiekolwiek stanowisko w kwestii relacji … Zgodziła się na taki dobór leków, jaki sobie wybrałam, czyli wieczorem Sedam, rano konkretny antydepresant (ten, który ponoć zmniejsza apetyt), od siebie dorzuciła tylko coś na uspokojenie. Zrobiłam krok w sprawie praktyk. Jeśli pewna wspaniała pani psycholog, która przed dwoma laty uratowała mi życie, nie będzie miała nic przeciwko, praktyki będę miała w szpitalu u mamy. Byłoby wspaniale. Trzymaj kciuki.

Odpowiedz ↓
~kora, 17 lutego 2015 o 07:29 :

O Ikarze jest kilka wierszy, przypominam sobie ten Grochowiaka:
Stanisław Grochowiak – Ikar
Julianowi Przybosiowi
I pomyśleć:
Ilu tu stów by znowu trzeba,
By zapach szumiał w porcelanowych nozdrzach.
By język niegdyś wilgotny przestał być rzeźbą w soli,
Oczy dwojgiem różowych świateł,
Co zdobią,
Nie widzą…
Co nas bowiem przeklina? (Przeklina znaczy: oddala,
Bezradnych jak na lodowisku tańczące koszule…)
Ta prawda, co jest ciemna, lecz ziarnista jak stal,
Czy skrzydła Z ptasich pęcherzy, rozpiętych na promykach?
Oto Ikar wzlatuje. Kobieta nad balią zanurza ręce.
Oto Ikar upada. Kobieta nad balią napręża kark.
Oto Ikar wzlatuje. Kobieta czuje kręgosłup jak łunę.
Oto Ikar upada. W kobiecie jest ból i spoczynek.
Jej śpiew jest ochrypły, twarz kobiety jak pole
Usiane chrustem gonitwy, ptasich tropów zakosów,
Tu zbliż się z pędzelkiem do jaskułczenia brwi,
Tu proszę, spróbuj ptaszka uwiesić na promieniu…
Piękno? Podobno w napowietrznych pokojach,
Ależ jaka chmura udśwignie nam balię,
Ależ w imię piękna wykląć rzeczy ciężkie,
Stół do odpoczynku łokci krzesło do straży przy chorym!
Brueghel malował wołu ten był w pierwszym planie,
Wykląć Brueghla, bo w drugim dopiero Ikar jak mucha
Wzbijał się?
Spadał?
Omiatał nieboskłon
Cukrzaną chmurką na lepkim patyku!
***
Aj, straszysz mnie smołą piekielną, jakbym sama nie wiedziała Nie przejmuj się, ja się nie zabiję, niekiedy tylko mam huśtawki nastrojów, zwłaszcza w słoneczne dni, co zapewne widać na blogu. Tylko tak się rozmarzyłam o Styksie…
Powiem Ci, że dawanie przykładu jest wyczerpujące …
Cóż, domina chce na mnie zarobić, i tak mam dla niej pewne uznanie, ponieważ używa również wyszukanych słów w rodzaju „fantastka” czy „stawić się” Ale zapewne nie pojadę już do niej, jestem znużona i śpiąca.
Bardzo się cieszę, że masz dobre widoki na praktyki, na pewno się uda – jak wcześniej nie uczynisz sobie krzywdy. Jak dla mnie, to za dużo masz tych lekarstw, ale cóż – może sytuacja tego wymaga. Stanowisko lekarki jest nieco niepokojące – pacjent sam wybiera sobie leki.. W każdym razie uważaj na siebie

Odpowiedz ↓
- ~Magnolia, 17 lutego 2015 o 11:05 :
  
  Stanowisko lekarki właśnie napełniło mnie uznaniem. Jest bardzo dobrym lekarzem, ale bardzo rozgniewał ją fakt, że się tak rozchwiałam po samodzielnym odstawieniu leków. Później próbowała innymi, ale mi nie służyły, bo było ryzyko przytycia (schudłam podczas ich brania 3kg), więc teraz uwzględniła, że ma do czynienia nie z ciemną masą, tylko z inteligentną, mającą pojęcie w temacie osobą i postanowiła spróbować po mojemu.
  Wiem, jak ciężko być przykładem. Żartowałam z tym, mam nadzieję, że nie potraktowałaś poważnie
  Jakoś tak owa domina nie wzbudza we mnie sympatii. Poza tym, dzięki Tobie zaczynam rozumieć, dlaczego ludzie dziwnie zerkali, gdy na uczelni czytałam gruby tom pod tym tytułem („Domina” Barbary Wood) – zapewne skojarzyło im się dość jednoznacznie …
  
  Odpowiedz ↓
~kora, 17 lutego 2015 o 07:34 :

Te kotły pełne smoły to kara nie za samobójstwo, ale za coś innego…

Odpowiedz ↓
- ~Magnolia, 17 lutego 2015 o 10:58 :
  
  Za cokolwiek by nie były, mam nadzieję, że skutecznie Cię do niego zniechęcą.
  
  Odpowiedz ↓
~kora, 17 lutego 2015 o 12:20 :

do: Magnolia: Hi, hi, to musiało być wesoło z tą książką Domina, która, o ile wiem, nie ma nic wspólnego z igraszkami SM. Kompletnie niefortunny tytuł. Może proszono cie też o pożyczenie?
Cóż, lekarka także jest bezradna wobec problemów miłosnych. Zresztą cóż oni mogą? Mnie w drugiej fazie psychiatrka też zapisywała to, co chciałam, krótka, automatyczna wizyta, recepta i wychodzę szczęśliwsza, za to uboższa o 120 zł… A za mną kolejka innych cierpiących.. Przypuszczałam, że będzie chciała Cię hospitalizować, ale najwidoczniej sytuacja nie jest aż tak dramatyczna.
Już to Ci pisałam, ale jeszcze raz rada na przyszłość: Może wyjednaj sobie psychoterapię na fundusz? Może to okaże się pożyteczne? W końcu ile można ratować się alchemią?
Na temat sensu tej „baśni” to lepiej zamilczę, żeby nie pozbawiać Cię iluzji…Trzymaj się dzielnie, wyjdź pospacerować na tym pięknym słońcu… Buuuu…

Odpowiedz ↓
- ~Magnolia, 17 lutego 2015 o 12:59 :
  
  Jeśli chodzi o „Dominę”, to ja jestem mistrzynią podobnych sytuacji
  Chciała hospitalizować. Mówiła też mnie, potem też mojej mamie, że się o mnie martwi. Widzi przecież, że jestem na krawędzi. Żadnej psychoterapii. Jedną mam za sobą, never again.
  
  Odpowiedz ↓
~kora, 17 lutego 2015 o 14:21 :

Dobrze, że podczas lektury Dominy panowie nie składali Ci niedwuznacznych propozycji…:)
To fatalnie, że jesteś na krawędzi. Jeśli będzie naprawdę źle, to jednak się hospitalizuj. Ach, ludzie szturmują miejsca, w których można otrzymać darmową psychoterapię, a nawet te płatne terapeutki mają wielu pacjentów, jeśli tylko cieszą się dobra opinią. Może trafiłaś na nieodpowiedniego psychoterapeutę – mężczyźni niekiedy zaczynają flirtować. Ja tego, tj. psychoterapii, (podobnie jak flirtowania) nie uznaję, ponieważ nie rozmawiam, ale Tobie z pewnością byłoby łatwiej. W każdym razie nie możesz nieustannie ratować się farmakologią. Mam nadzieję, że dostaniesz praktyki. Jak się jest zajętym, to się nie myśli – jak w pracy akurat jest flauta, to zaczynam myśleć i jest mi niedobrze. Byłam zamiast lunchu w lesie, słońce jaskrawe, absolutnie nie do przyjęcia. Trzymaj się bardzo dzielnie…

Odpowiedz ↓
~Magnolia, 18 lutego 2015 o 05:53 :

A ja wczoraj byłam na chórowej imprezie, świętować ostatki. I na przekór życiu – bawiłam się dobrze. Nie zamierzam długofalowo się ratować farmakologią. Tylko do momentu, aż relacja nie wróci na poziom, na jakim była …

Odpowiedz ↓
~kora, 18 lutego 2015 o 12:01 :

Bardzo się cieszę, że wychodzisz do ludzi i dobrze się bawiłaś :), Może odbywało się śpiewanie pieśni chóralnych…
Wiesz, że życzę Ci jak najlepiej – ale sprawy Twojej relacji mogą ułożyć się w różny sposób. Słyszałam od psychiatrki, że mózg się przyzwyczaja do lekarstw i lepiej nie brać długo, (a szczególnie w Twoim delikatnym wieku). Może dostaniesz praktyki i wtedy nastąpi znacząca poprawa. Dobrego dnia