Archiwum bloga

czwartek, 14 grudnia 2017

Kornelii poemat do Pustki



Nieuczciwi listonosze

Robert Creeley
Oni zabierają wszystkie moje listy i
Wrzucają je w ogień.
Widzę płomienie, itd.
Lecz nie dbam o to, itd.
Oni palą wszystko co mam, odrobinę
Którą posiadam. nie dbam o to, itd.
Najdoskonalszy poemat, skierowany do
Pustki – jest aktem odwagi
Niezbędnej. Czymś całkiem
Odmiennym.

Przełożyła Teresa Truszkowska
3 myśli nt. „Kornelii poemat do Pustki”

  1. Rzeczom wysokiej jakości zwykło się przyznawać pięć gwiazdek. Jednak w wypadku tego jakże udanego poematu o Pustce, należy się raczej pięć zer :
  2. Miałem na myśli pustą przestrzeń pomiędzy „Kornelii poematem o pustce” a tytułem wiersza :), choć wiersz sam też niezły.
    Ale poemat o pustce który zawierałby pustą kartkę, chyba jednak przebija wszelkie inne wiersze na temat pustki. :)
  3. Chciałabym, podobnie jak poeta, zanurzyć się w Pustce i powoli znikać, dać się wchłonąć. Nie mam już pewności siebie, wiary we własne możliwości, woli walki.
    „Oni palą wszystko co mam, odrobinę
    Którą posiadam.”

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Tak, to już jest koniec

Daphne Todd Martwy sezon Rafał Wojaczek Zjechałem tu nie w porę Sezon jeszcze nie otwarty a już miejscowi mów...