W słoneczny dzień Kornelii chce się wymiotować

Opublikowano 14 maja 2014

***

Eva Košinská

Poranek.
Widmowa sekunda otwartych oczu
pijani faceci na rogu ryczą
coś o zbawieniu świata
chce mi się rzygać ze światła pod zasłoną
z głośnej muzyki na korytarzu
z zimnej ręki położonej na oparciu
która i tak do nikogo nie należy.
Wieża wczoraj znikła. Otchłań się powiększa.
Miasto tonie. Miasto to nie.
Przełożył Franciszek Nastulczyk

Kategorie: Najbardziej dołujące wiersze w sieci. Autor: Kora kora kora. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 myśli nt. „W słoneczny dzień Kornelii chce się wymiotować”

1. Purple Desolation, 14 maja 2014 o 21:34 :

   Dziękuję za ślad pozostawiony u mnie. Myślę, że nie zasługuję na aprobatę w tej formie, zbyt bardzo jestem przesiąknięta egocentryzmem i złem
   Pozdrawiam

   Odpowiedz ↓
2. ~Magnolia, 14 maja 2014 o 22:59 :

   Może pocieszy Cię fakt, że tegoroczna wiosna i początek lata mają być wyjątkowo deszczowe.
   Podoba mi się wiersz, mocno oddziałuje na wyobraźnię. Szczególnie, że wciąż w mej pamięci są widmowe poranki podszyte lękiem, kiedy po nadchodzącym dniu spodziewać się mogłam jedynie kolejnych dramatów.

   Odpowiedz ↓