Dusze żałośnie się tułają

Opublikowano 17 listopada 2014

zidentyfikowany trup

Igor Hochel

(nagłówek w gazecie 17. maja 2000 r.)
jest więc raz na zawsze
i chyba także nieodwracalnie
trupem
lecz już zidentyfikowanym
duszy zaraz lepiej się oddycha
i nareszcie w całej pełni może korzystać
z zalet raju
również policjanci są zadowoleni
z serc spadł im jeden z kamieni
mogłoby się wydawać
że wszystko jest w najlepszym porządku
że wszystko skończyło się ku ogólnemu zadowoleniu
jednak nie
są jeszcze inne trupy
z niejasną tożsamością
i dusze byle jak się tułają
błądzą
chodzą jak bez duszy
i wcale nie postrzegają wspaniałych dźwięków piekła

Przełożył ze słowackiego Franciszek Nastulczyk

3 myśli nt. „Dusze żałośnie się tułają”

1. ~errorous, 18 listopada 2014 o 17:18 :

   Wiersz, piosenka? dla Magnolii :
   Miłość — choroba to straszliwa
   Miłość — choroba to straszliwa,
   Niczym nieuleczona:
   Kwiat, co, deptany, znów ożywa,
   Pielęgnowany — kona.
   W tym zło:
   Zechcesz jej — nie dba o to zgoła,
   Nie chcesz jej — sama ciebie woła,
   Hej-ho!
   
   Miłość — to męka w duszy mroczna,
   Burza, co nie zna tęczy;
   Nigdy nie syta, choć żarłoczna —
   Taką nas Jowisz dręczy.
   W tym zło:
   Zechcesz jej — nie dba o to zgoła,
   Nie chcesz jej — sama ciebie woła,
   Hej-ho!
   Samuel Daniel
   Przełożył Stanisław Barańczak

   Odpowiedz ↓
2. Molekułka, 20 listopada 2014 o 01:10 :

   Myślę ,że są takie dusze ,które już za życia w ciele przeżyły piekielne katusze ,więc samo wyzwolenie z niewoli ciała jak niebo na nie działa.
   Ktoś tak pięknie powiedział:” Że człowiek jak się rodzi to wszyscy się cieszą a on płacze a jak umiera to wszyscy płaczą a on się cieszy”
   Pozdrawiam ,co Ty na to ?

   Odpowiedz ↓
3. ~errorous, 21 listopada 2014 o 09:22 :

   kartoteka. . .
   CHÓR STARCÓW
   Rób coś, ruszaj się, myśl.
   Ona sobie leży, a czas leci.
   Bohater nakrywa twarz gazetą.
   Mów coś, rób coś,
   posuwaj akcję,
   w uchu chociaż dłub!
   Bohater milczy.
   Nic się nie dzieje.
   Co to znaczy?
   BOHATER
   Dajcie mi spokój.
   CHÓR STARCÓW
   Dzięki Bogu, nie śpi.
   BOHATER
   Mówicie, że muszę coś robić? Nie wiem… (ziewa) może…
   CHÓR STARCÓW
   On znów zasypia, wielkie nieba!
   Bez mąki przecież nie ma chleba.
   W teatrze trzeba grać,
   tu musi się coś dziać!
   BOHATER
   A czy wystarczy, gdy bohater drapie się w głowę, patrzy w
   ścianę?
   CHÓR STARCÓW
   To już coś jest.
   BOHATER
   Nic mi się nie chce.
   CHÓR STARCÓW
   Toć nawet u Becketta
   ktoś gada, czeka, cierpi, śni,
   ktoś płacze, kona, pada, bździ.
   Rusz się, inaczej teatr zgubisz.
   BOHATER
   Cyrk pcheł wystawia dziś „Hamleta”,
   dajcie mi spokój,
   ja odchodzę…
   CHÓR STARCÓW
   Stój!
   BOHATER
   Odchodzę.
   CHÓR STARCÓW
   Gdzie?
   BOHATER
   Na stronę.
   CHÓR STARCÓW
   On się upił.
   BOHATER
   Głupi, dajcie mi spać.
   CHÓR STARCÓW
   Ty znów zasypiasz.
   Co to znaczy?
   Nuże, niechże Kornelia się ruszy i wklei jakiś wiersz, nawet nie musi się rymować, byle był smutny i ponury