Najsamotniejszy kwiat

Opublikowano 20 marca 2014

Smutek śnieżyczek

Maria Wine

Nie
nie czuję wcale upojnej radości
na widok pierwszej wiosennej śnieżyczki
gdy stoi przede mną cała drżąca
na pograniczu zimy i wiosny
Śnieżyczka
pierwszy i najsamotniejszy kwiat wiosny
zbyt wcześnie wygrzebany
chciwymi dłońmi słońca -
słania się na bladozielonej łodyżce
ze zwieszoną śnieżyczkową główką
jak gdyby już tęskniła z powrotem
do snu w zimowym leżu cebulki
Nie
nie czuję wcale upojnej radości
tylko smutek
na widok pierwszej wiosennej śnieżyczki.

Przełożył Zygmunt Łanowski

  

5 myśli nt. „Najsamotniejszy kwiat”

1. ~Magnolia, 20 marca 2014 o 11:50 :

   Kornelko, Ty także masz widoki na osiągnięcie równowagi, pomimo że jesteś ode mnie starsza i zmagasz się z sobą dłużej. A Twoja autodiagnoza nieuleczalnej wariatki, jest, według mnie, mocno na wyrost.
   Wbrew pozorom, nie spędzam większości czasu na przeglądaniu posępnych blogów (:
   Dobrego dnia!

   Odpowiedz ↓
2. ~Magnolia, 20 marca 2014 o 18:00 :

   Częściowo ze względu na życiorys poetki lubię jej wiersze.
   Afirmacja u mnie kwitnie, bo wczoraj jasny promyczek słońca przedarł się przez chmury zwątpienia. Bo los się na chwilę uśmiechnął. Nie potrwa, ale się cieszę, że jest.
   Szkoda wiersza. Na pozostałe pozytywne rozumienia zamieszczanych przez Ciebie utworów spuszczę zatem zasłonę milczenia (:

   Odpowiedz ↓
3. Magnolia, 20 marca 2014 o 18:38 :

   PS. I już szlag trafił.

   Odpowiedz ↓
4. ~Magnolia, 20 marca 2014 o 20:46 :

   Prysło szczęście niczym bańka mydlana.

   Odpowiedz ↓
5. w-smudze-cienia, 20 marca 2014 o 22:09 :

   Tak,…nie czuję wcale upojnej radosci ….raczej smutek..
   nie wiem nawet dlaczego wiosna zawsze mnie przygnębia, wolę jesień….
   Jesienią łatwiej mi żyć. Pięknie pozdrawiam