Puste wnętrze bolesnej rany

Opublikowano 30 października 2014

Zezwłok cykady

Kanai Choku

Tak jak przypadkiem
odwracając listek krzewu
natrafia się na zezwłok cykady,
tak samo człowiek
po drugiej stronie swego serca może odnaleźć
wspomnienie czegoś, co gwałtownie uleciało,
jakąś bolesną ranę,
w której puste wnętrze da się zajrzeć…

Przełożyli Adachi Kazuko, Wiesław Kotański, Tadeusz Śliwiak

8 myśli nt. „Puste wnętrze bolesnej rany”

1. ~Magnolia, 30 października 2014 o 13:54 :

   Rany ukryte na dnie serca najboleśniej krwawią.

   Odpowiedz ↓
2. ~kora, 30 października 2014 o 18:00 :

   Nie wiem, czy zawsze tak jest. Najbardziej bolesne rany generują proces wyparcia, niekiedy tak mocny, że anihiluje prawie całą pamięć. I wtedy już nie boli. Wyzdrowiałaś, delikatna studentko w obcym mieszkaniu?

   Odpowiedz ↓
3. ~Magnolia, 30 października 2014 o 21:18 :

   Fizycznie ciągle niedoleczona, ale to już raczej lekkie echo po tym, co było – nie wygląda niepokojąco. Współlokatorzy to demony wcielone, stawiają mi we trójkę kompletnie irracjonalne zarzuty, przed którymi nie do końca potrafię się bronić. Ważna osoba nie ma do mnie szacunku, więc i ja siebie nie szanuję. Rozcięłam dziś rękę, tak mnie to uspokoiło, że przespałam prawie 3h.

   Odpowiedz ↓
4. ~donka, 30 października 2014 o 22:58 :

   Magnolia ma rację – „Rany ukryte na dnie serca najboleśniej krwawią”… rzadko udaje się je wyprzeć… ni stąd, ni zowąd powracają. Trzeba umieć z powrotem je upchnąć