korneliawiersze: Pustkowia wiatrem smagane

Opublikowano 29 stycznia 2015

5 MYŚLI NT. „PUSTKOWIA WIATREM SMAGANE”

~Magnolia, 29 stycznia 2015 o 11:09 :

Nie interpretowałabym tego wiersza jako wypowiedzi z punktu widzenia bałwana, to zbyt uproszczone. Umysł zimy – nie zimę wokół siebie, a zimę wewnątrz. Smagana chłodem dusza, mentalne pustkowie.

Lubię śnieg. Świat wtedy wydaje się spokojny, łagodny. U mnie jeszcze leży, choć topnieje. Spaceruję wieczorami po osiedlu, wśród bloków i po starym cmentarzu. Uspokaja mnie to miejsce, gdy zapada zmrok jest pięknie, może bliżej mi do umarłych aniżeli żywych.

Odpowiedz ↓
Kora kora kora, 29 stycznia 2015 o 16:26 :

To dobrze, że spacerujesz – wieczorem jest romantycznie, ale może w dzień będzie bardziej bezpiecznie? Uważaj, żeby Ci się nic nie stało. Może znajdź sobie kogoś do spacerów. Cały czas mam nadzieję, że będziesz zdrowa, z upływem czasu się wzmocnisz się i zrozumiesz, że życie może być piękne (wiem, że takie słowa ode mnie brzmią obłudnie, ale przecież tak może się stać, jesteś młoda i zdolna do miłości).

Ja też odrzucam tę interpretację z węglowymi oczami bałwana, ale niektórzy amerykańscy znawcy twórczości Stevensa ją przyjmują. Niektórzy nawet piszą o nosie z marchewki. Jak to się mówiło w szkole, nigdy nie wiadomo „co poeta chciał nam powiedzieć”. Podoba mi się chodząca po lesie nicość i te zjeżone od lodu jałowce. .

Jak dla mnie śnieg jest zbyt radosny, ponadto szybko się brudzi. Taka zima, jak obecnie, szara i wilgotna, pochmurna, smętna, bardzo mi odpowiada. Jak pomyślę o zbliżającym się powoli ale nieustannie maju, od razu tracę apetyt (sposób na odchudzanie).

Długo nie wytrwałam bez wierszy Jeszcze trochę mam, ponadto może jakieś przetłumaczę..

Jednoznacznie, szczerze i bez pozy nie jestem zadowolona, że w Twoim stanie tu zaglądasz, ale wszystko jest przecież w moich rękach.

Jak zobaczysz na cmentarzu jakiś ciekawy wiersz nagrobny, to możesz się podzielić Ale przecież nie odczytasz, jak jest ciemno…

Napominałaś mnie, że żywi powinni się przyjaźnić z żywymi, a sama to się wśród nagrobków snujesz…

Odpowiedz ↓
~Magnolia, 29 stycznia 2015 o 16:48 :

Snuję się wieczorami, kiedy moja relacja ma zajęty czas, dlatego nie boję się przerwania kontaktu. Wydaje mi się, że tutaj jest bezpiecznie, zresztą nigdy nie widziałam w ludziach zagrożenia, nigdy nie bałam się spacerować po zmroku.

Podobno Szymborska, dla eksperymentu, napisała kiedyś maturę z interpretacji własnych wierszy. Nie pamiętam dokładnie, ale albo zdała bardzo słabo, albo wcale. Tak więc interpretacje bywają zwodnicze.

Brudny śnieg też nie jest brzydki. Roztapiający się, odsłaniający połacie poszarzałej trawy – też może zachwycać.

Cieszę się, że wróciłaś tutaj razem z wierszami. I zupełnie nie rozumiem, gdzie Ty widzisz tutaj destrukcyjny na mnie wpływ.

To bardzo malutki cmentarz – można go obejść naokoło w pięć minut, a wchodząc widzi się jego kraniec. Mój wioskowy nawet jest większy. Wprawdzie nie widziałam ciekawych epitafiów, ale kiedyś moją uwagę przykuły daty – małżeństwo pochowane razem, on umarł dzień po niej. Starsi ludzie. Potęga miłości – tak bardzo się kochali, że nie mogli żyć osobno. O okolicznościach śmierci drugiego nic mi nie wiadomo, ale ani przez chwilę nie podejrzewałam samobójstwa. Raczej odpowiedź na wezwanie, serce staje, bo nie ma już dla kogo bić.

Paradoksalnie, w półmroku widzę lepiej, niż w jasnym świetle dnia. To dodatkowo skłania ku wieczorom

Odpowiedz ↓
~errorous, 30 stycznia 2015 o 13:55 :

Czesc dziewczyny, jak zycie? U mnie nie tylko polskich znakow brakuje . Ale nie ma co narzekac, wydaje sie, ze brak jest w jakis sposob spokrewniony z pustka, a pusta to w koncu stan dostonaly, przynajmniej ja tak to widze:

Istnienie? Nie, dziekuje

Odpowiedz ↓
~Kora kora kora, 2 lutego 2015 o 11:59 :

do errorous: Aj, jesteś…. Jak się rozejrzysz, to zobaczysz, że niewiele się tu zmieniło. Moje postanowienia noworoczne powędrowały rączo do lasu. Z Twojej wiadomości wnioskuję, że popadłeś w tarapaty. Ale nie rozważasz ostatecznego wyjścia? Wychodziłam z założenia, że skoro medytujesz, to jesteś w miarę stabilny. Pożądamy pustki, nie wiemy jednak, jak ją osiągnąć. Wcześniej sugerowałeś, że samobójstwo nie rozwiązuje sytuacji…. Ogólnie egzystencjalna nędza…