Do: Magnolia: Rozumiem Twoje słowa w
ten sposób, że skoro musimy umrzeć, nieroztropnym jest przyspieszanie
śmierci, która i tak pewnego dnia nadejdzie. Z pewnością jest to słuszne
podejście – życie i tak minie, szybko jak kilka mrugnięć powieką. Ale
nie wiem, czy właściwie pojmuję Twoją myśl.