Rejs do podziemnego portu

Opublikowano 13 listopada 2014

Żeglugą jest życie

Palladas

Żeglugą niepewną jest życie. Wśród burz, jakie nami miotają.
Nieraz cierpimy bardziej niż rozbitkowie.
Mając u steru Tyche, wędrujemy, jak to na morzu,
Przez rozmaite przypadki: jednym pomyślna
Darzy się podróż, innym nie, ale wszyscy płyniemy
Do jednego portu pod ziemią.

Przełożył Zygmunt Kubiak

9 myśli nt. „Rejs do podziemnego portu”

1. ~Magnolia, 13 listopada 2014 o 21:13 :

   A może właśnie do portu gdzieś wśród obłoków!

   Odpowiedz ↓
2. ~kora, 13 listopada 2014 o 21:29 :

   Myślę, że mądrzy starożytni nie mieli złudzeń, a dręczony nędzą Palladas słusznie ujął tragiczną istotę rzeczy, ale zawsze można się łudzić nadzieją…

   Odpowiedz ↓
3. ~Magnolia, 13 listopada 2014 o 22:10 :

   Chyba jednak się wolę złudzeń nie pozbywać.

   Odpowiedz ↓
4. ~kora, 14 listopada 2014 o 11:47 :

   Zawsze przyjemnie mieć złudzenia. Zmierzamy do podziemnego portu – z pewnością nas pogrzebią…
   Jak się dziś czujesz? Masz jeszcze epizod? Wiem, że wiele zależy od owianych legendami rozmów telefonicznych….
   Postaraj się jednak wyjść, zaktywizować, pouczyć., zabłysnąć talentem na zajęciach. Dobrego dnia dla Ciebie

   Odpowiedz ↓
5. ~Magnolia, 14 listopada 2014 o 12:02 :

   Źle. Rano piszę, brak odpowiedzi. A jak dzwonię, zajęte. Coraz częściej się powtarza to, że jak daję sygnał, to nie oddzwania długo, a przy kolejnej próbie jest zajęte. Nienawidzę zajętej linii. Jejku, zazdrosna jestem …

   Odpowiedz ↓
6. ~kora, 14 listopada 2014 o 12:23 :

   Powiedziałabym: Nie dzwoń. Narcyz wróci, nie zniesie tego, że traci zabawkę. Ach, wiem, że Ci trudno…Trzymaj się niezłomnie i wyjdź do szkoły, napiszę wieczorem

   Odpowiedz ↓
7. ~Magnolia, 14 listopada 2014 o 12:32 :

   Resztkami sił powstrzymuję się, by nie zadzwonić znowu. Boję się, że jeśli trochę odpuszczę, kontakt się rozluźni … A tego bym nie zniosła.

   Odpowiedz ↓
8. ~kora, 14 listopada 2014 o 14:13 :

   Powiem, że to opłakana sprawa. Nie możesz oczekiwać, że kontakt będzie wieczny. Sprawy z upływem czasu ulegają zmianom. Ale niech się dzieje, jak zechcesz. Wyjdź przynajmniej do szkoły, albo chociaż po książkę.

   Odpowiedz ↓
9. ~kora, 15 listopada 2014 o 08:43 :

   Do Magnolia: Jak się dziś czujesz, studiująca młoda osobo? Kupiłaś sobie książkę? Wiesz, nie spodziewam się, że będziesz radosna jak skowronek, ponieważ w istniejącej sytuacji nie jest to łatwe. Lecz tylko tego, że nie uszkodzisz się i że nie weźmiesz za dużo lekarstw. Samo trwanie jest sukcesem. Pracuję dziś, kojący mroczny poranek, spokojnego dnia.