Zakleszczona w sobie

Opublikowano 4 czerwca 2014

Paul Celan

NIECZYTELNOŚĆ tego
świata. Wszystko dwoiste.
Twarde zegary
przyznają rację godzinie rozpadu,
ochryple.
Ty, zakleszczony najgłębiej w sobie,
Zostawiasz siebie
Na zawsze.
Przełożył Ryszard Krynicki

Komentarz Kornelii: Celan jest modny, ale trudny. Załączę więc oryginał:

UNLESBARKEIT dieser
Welt. Alles doppelt.
Die starken Uhren
geben der Spaltstunde recht,
heiser.
Du, in dein Tiefstes geklemmt,
entsteigst dir,
für immer.

***

Tłumaczenie umiejętne, aczkolwiek „die starken Uhren” oznacza raczej „mocne zegary”. Któż wszakże ośmieli się przełożyć tę trudną poezję?  Wiersz bez wątpienia depresyjno-dołujący, mimo wszelkich trudności interpretacyjnych. „Godzina rozpadu”, „nieczytelność świata”, zakleszczenie..
Poeta odczuwał taki przesyt dwoistości, że w 1970 roku dobrowolnie przeszedł na drugi brzeg.
Też czuję się zakleszczona, rozpad osobowości jest nie do powstrzymania. 25 czerwca zamknę tę komedię – tj. blog, nie życie, które należy uznać raczej za nonsensowną tragifarsę. Lato jest pozbawione miłosierdzia, nie zezwala na żadne zapisy.
Dezorganizacja nie może się zorganizować.   

 

6 myśli nt. „Zakleszczona w sobie”

1. ~Magnolia, 4 czerwca 2014 o 11:48 :

   Przepiękny wiersz. Dwoistość tego świata i jego nieczytelność jest czymś ogromnie niepokojącym.
   Smutno będzie, jeśli zamkniesz blog. Bardziej samotnie. Poza tym, szkoda go usuwać. Zawsze możesz przestać na jakiś czas pisać, ale blog zostawić, na wypadek, gdybyś kiedyś zdecydowała się do niego wrócić.

   Odpowiedz ↓
2. ~Magnolia, 4 czerwca 2014 o 12:57 :

   I tu pojawia się pytanie, czy istnieje w ogóle jakaś istota rzeczy, zważywszy na to, że ilu jest ludzi, tyle punktów widzenia. Myślę, że śmiało można przyjąć założenie, iż wszystko, co nas otacza, jest jedynie pozorem. Ale w takim razie, gdzie rzeczywistość?
   Marzy mi się świat czytelny, jasny i zrozumiały. Nieistniejący.
   Skoro wpisy zostaną, to będę czekać, aż wrócisz

   Odpowiedz ↓
3. ~errorous, 4 czerwca 2014 o 14:32 :

   No to szkoda. Blog dobry, lubiany przeze mnie, mimo obraźliwej uwagi autorki, o tym, że publikowane tu wiersze mogą mi zaszkodzić … Mi, któremu myśli samobójcze pojawiły się w wieku lat pięciu, i który spędził dzieciństwo na czytaniu takich książek jak zwierzoczłekoupiór …
   Ale trudno, już się przyzwyczaiłem, że ludzie mnie nie doceniają
   Pozdrawiam z nadzieją, że jak się ochłodzi, pojawią się jakieś nowe wiersze:)

   Odpowiedz ↓
4. ~kora, 4 czerwca 2014 o 15:51 :

   Ojej, Zwierzoczłekoupiór jest okropny….Dlaczego nie czytałeś Dzieci z Bullerbyn?
   Przykro mi, powiedziałam już prawie wszystko. Ogarnia mnie ciemność. Ile razy mogę pisać, że źle się czuję w świecie, chciałabym przestać istnieć, ale nie wiem jak i się boję?
   Pewien niemiecki satyryk po dojściu brunatnych do władzy, powiedziawszy: „Nie mam nic do powiedzenia na temat Hitlera”, pogrążył się w milczeniu. Ja też nie mam więcej na temat świat nic do powiedzenia.

   Odpowiedz ↓
5. ~errorous, 4 czerwca 2014 o 19:45 :

   No dzieci z Bullerbyn to już mi zdążono przeczytać zanim nauczyłem się czytać
   Jest powszechnie znanym paradoksem, że myślenie o samobójstwie ma właściwości antysamobójcze, np Cioran: „gdyby nie myśl o samobójstwie, już dawno bym się zabił”. Zatem prowadzenie takiego bloga może mieć właściwości terapeutyczne.
   Ale milczenie też. Zwłaszcza jeżeli udałoby się je pogłębić. Całe nasze cierpienie jest w końcu na pierwszym miejscu mentalne. Umiejętność wyciszenia myśli w znacznym stopniu zatem redukuje obszar osobistego cierpienia.

   Odpowiedz ↓
6. ~Magnolia, 4 czerwca 2014 o 22:52 :

   Na to liczę – że kiedyś jakaś wielka i jedyna prawda zostanie nam objawiona.
   PS. Samotność sprzyja lękom.